كسي تولد مرا

      به خاطرم مي آورد

         براي خاك قلب من

            گل و شكوفه ميخرد

                           كمي بزرگ مي شوم

                           تنم جوانه ميكند

                           فقط دلم يواشكي

                           ترا بهانه ميكند

      اگرچه با سرود و شعر

       دلم پراز چكاوك است

       خودت بگو بدون تو

       تولدم مبارك است؟

دوم تير تولدم بود ولي من وقت نكردم چيزي بذارم كادوهاي تولدم جالب بود ولي از همه جالبتر اينه كه ميذارمش تو ادامه مطلب . خيلي قشنگ و خوب بود مرسي

پلنگ بر بام یک کوه می رود تا ماه را به زیر بکشد ... دیگری در برکه ی آب ، سنگی
 می اندازد تا " ماه " را به انکسار برد غافل از اینکه شکستن ماه در این برهه، تو گویی دل پر عشقی است که با هر بار تقسیم شدن ، باز هم بزرگتر و بزرگتر خواهد شد ...

 چرا همه خسته ایم و چرا همه در انتظار آمیخته به التهاب ؟ چرا گاری در تکاپوی از پا افتادن اسب است و اسب در تردید به خواب رفتن گاری چی و گاری چی در واهمه ی مرگ ، شلاق بر فضای خالی میزند و " هی " کنان به دنبال " نرسیدن " های خویش ، سنگفرش خیابان را به مبارزه می طلبد !؟

 کی به خانه ی بخت خود پا گذاشت ؟ کی از خانه ی " بخت " خویش ، شادمانه به ستایش کارگزار خوشبختی خود پرداخت ؟ کدام پدر ، زمزمه های حافظ را بدرقه ی راه " دختر نیل بخت " خویش کرد ؟ کدام مادر ، عصای " مرگ " به دست فرزند خویش سپرد و کدام
فرزند ، سقوط و مرگ پدر را از مورچه ها طلب کرد ؟

۹ / ۲ / ۸۷

گفتي كه مرا دوست نداري گله اي نيست

 بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست

گفتم كه كمي صبر كن و گوش به من كن

 گفتي كه نه بايد بروم حوصله اي نيست

پرواز عجب عادت خوبيست ولي حيف

 تو رفتي و ديگر اثر از چلچله اي نيست

گفتي كه كمي فكر خودم باشم و آن وقت

 جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست

رفتي تو خدا پشت و پناهت به سلامت

 بگذار بسوزد دل من مسأله اي نيست